W latach 1700 w Jurgowie mieszkało 214 ludzi. Rozwój ekonomiczny wsi spowodował pod koniec XVII wieku znaczny przyrost ludności. I tak w czasie pastoracji proboszcza Michała Śpernakowića (1794- 1808) wieś miała już 513 mieszkańców, zaś w latach 1828-1829 - 659 ludzi. W roku 1885 liczba ludności spadła do 586. Zgodnie z danymi Słownika geograficznego Królestwa Polskiego, w latach 1875-1878 ludność Jurgowa wynosiła 906 osób. Wydaje się zresztą, że liczba ta jest mocno przesadzona, zwłaszcza że - według bardzo rzetelnej jurgowskiej kroniki parafialnej, w roku 1892 żyło w Jurgowie 769 ludzi. Zdaniem E. Kołodziejczyka, ludność Jurgowa wynosiła w roku 1900 -795 osób. W roku 1910 - 739 osób - według Revai nagy lexikona, a 795 - według M. Orłowicza. Anonimowa polska broszura propagandowa, chwaląca korzystne dla Polski zmiany graniczne z jesieni 1938 roku, podaje że w roku 1938 ludność Jurgowa wynosiła 790 osób. w roku 1941 mieszkało w Jurgowie 799 osób, w tym 379 mężczyzn i 420 kobiet, w roku 1970 - około 800 ludzi. wreszcie w roku 1994 miał Jurgów 840,a w roku 1996 859 mieszkańców. Aktualnie w Jurgów ma 905 mieszkańców (2005 rok).

Przytoczone dane demograficzne z drugiej połowy XIX wieku i XX dowodzą, że liczba mieszkańców Jurgowa pozostaje na przestrzeni stu lat prawie niezmienna. Wskazuje na znaczny odpływ ludności (emigracja do Stanów Zjednoczonych Ameryki, na Słowację, migracje do miast), spowodowany tak przyczynami ekonomicznymi jak i narodowymi i rodzinno-osobistymi. Narodowy charakter miała emigracja Jurgowian - zwłaszcza młodzieży - na Słowację po zakończeniu II wojny światowej.

Po ustabilizowaniu granic państwa - ustalonej protokołem z 20 maja 1945 roku - zaobserwować można także jakościową zmianę struktury mieszkańców Jurgowa. Struktura ta wykazuje już dość znaczny procent ludności przybyłej spoza Spisza.